بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين من الآن الى قيام يوم الدين و لا حول و لا قوّة الا بالله العلىّ العظيم . قال الله الحكيم فى كتابه الكريم : « وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ » « 1 » معناى امام در آيه شريفه و اذ ابتلى ابراهيم ربه بكلمات فاتمهن قال انى جاعلك للناس اماما از آنها ائمّه‌اى قرار داديم كه به امر ما هدايت مىكنند ، به‌علّت آنكه آنان صبر كردند و قبلًا به‌آيات ما ايقان داشتند . بايد در اين آيه مباركه بحث نمود كه مراد از امام چيست ؟ و هدايت به امر خدا كدام‌است ؟ و تعليل امامت به صبر و ايقان به‌آيات خدا چه ربطى به امامت دارد ؟ براى توضيح معنى امام مىگوئيم : كه خداوند مىفرمايد : « وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً ، قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ » « 2 » و ياد آور وقتى را كه خداوند ، ابراهيم را به‌امتحاناتى آزمايش نمود ، و او از عهده آنها به‌خوبى برآمده ، آنها را تامّ و تمام به‌جاى آورد ، خداوند فرمود : حال من تو را بر مردم امام قرار دادم . ابراهيم گفت : آيا امامت را در ذرّيّهء من نيز قرار دادى ؟ خداوند خطاب

--> ( 1 ) سوره السجّدة : ( 32 ) - آيه 24 ( 2 ) سوره بقره آيه 124